ÜNLÜ NAHIYE YAZARI HINZIR GRİBİ

Temelkuran, “Hınzır gribi kurbanının incitici hatıratı: Dayan Yoldaş!” başlığıyla kaleme aldığı yazıda şunları söyledi:

“Ayrımsız apaz dolusu deva alarak binnetice yazmaya deva bulabildiğim bu yazıyı tüm domuz gribi kurbanlarının büyük direnişine adıyorum…

Esbak zaman bakımından domuz gribi olduğum kanaatine varıldı. İtiraf edeyim, hastalık çok pop olduğu üzere bana bulaşmaz kadar gelmişti. Hangi bileyim, bu kadar pop olunca hastalığı ciddiye alamadım. Gine itiraf edeyim ki dalga geçmeye ve olgun bültenlerindeki hırs senaryolarına gülmeye başlamıştım. Tabii, herhangi bir kusursuz Türk insanı (ve Başvekil!) kabilinden ego da telkih olmadım! Son: İki gündür dünya gerçekliğiyle domuz gribi gerçekliği ortada, halüsinatif tıpkısı evrende, yanımda tuvalet kâğıdı rulosuyla yatıyorum.

Bu ‘süreçten ’ çıkardığım dersleri paylaşmak isterim:

1. New Yorker ’da okuduğum tıpkı makaleye göre ‘aşıya güvensizlik ’ hemen bizim mazlum halkımıza ait değil. MEMLUK ’üstelik dahi eskiden tıpkı bizimki üzere tıpkı esenlik bakanı ‘Aşı olun ’ dediği ve sonrasında bin kadar adam öldüğü amacıyla Amerikan halkı dahi aşıdan hazzetmezmiş. Ve fakat makaleye göre, aşıdan ölmek diye tıpkısı molekül namevcut. Nedeniyle atılmak gerekiyor. Nedir? Ben bakana inanmam, New Yorker ’a inanırım. Şu bile var: Sağlık üstüne siyasilere duyduğum güvensizliğin serencam aşama akva dayanakları var. Sonunda bu memlekette radyasyonlu çayları lıkır lıkır içip “Bak bana aynı molekül olmuyor” diyen bakanlar yüzünden Karadeniz ’üstelik binlerce kayırıcı kanser oldu, öldü.

2. Domuz gribi olmanın yer şiddetli yanı nedir? Açıklıyorum: Televizyon izlemek zorunda eğlenmek. Mektup, yıllık okunamıyor çünkü gözene takılamıyor, ayn sulanıyor ve benzerleri. Nedeniyle Türkiye televizyonlarına maruz kaldım serencam 48 saattir. Akıbet? Kendini, Mağribî, gündeş diye niteleyerek niteleyen TV ’lerde ‘Hoppala yârim yaz geldi ’ yayıncılık anlayışı hâkimken İslami televizyonlarda ha cet birlikte cet doktrinasyon yapılıyor. Mehtap TV ’bile ‘ateizmden ’ amansız hastalık üzere bahseden benzeri program gördüm, kanım dondu. Sunucu “Pekâlâ kurtuldunuz bu dertten?” diyor, canını ateizmden pres kurtarmış misafir yanıt veriyor:

“Üç rüya gördüm!”

Güldürü programı olmasını dilediğim amma sıfır onlarca izlence gördüm. Ürktüm. ‘Çağcıl ’ kanallardan birlikte korktum. Analiz mecalime kavuştuğumda yazacağım bu konuyu.

3. Ego alelumum hastalıktan sıkıldığım için iyileşirim. Bu sebeple iki gecedir gördüğüm kâbusları dostça kucaklıyorum. Yakında beni hastalıktan bezdirirler. Birinci rüyada canan Ahmet İnsel tıpkısı çorap fabrikasında ‘pozitif değer ’ kavramını anlatıyordu. İzleyenler ortada soykırımcı Ahali Beşir birlikte vardı. Ve görüntüler manga çizimleri adına akıyordu! “Manga karakteri olmuşum, ağlayanım namevcut” diye bire bir içlen, bire bir içlen! Bire Bir üstelik Diyarbakır Mahpushane ’ni gördüm. Duvarda “Türki vaziyet! Çok pozisyon!” yerine “Bunu dahi açıklıkla göstermek geçişsiz” yazıyordu. Başvekil ’ın sunma çokça kullandığı sözlerden biri biliyorsunuz.

4. Domuz gribinde sunu ciddi bahis, organize. Galiba saatlerle tavuk suyu çorba, altıntop suyu, çare, yemek vesaire getireniniz olması gerekiyor. Yani ferdî değil, kolektif tıpkısı çaba olması lazım. ‘Kolektif ’ demişken, bu hastalığı dahi solculuktan kaptım korkarım. Zira ilk hapşırığım İstanbul Üniversitesi öğrencilerine yağmur altında bindi verirken gelmişti. Hatırlıyorum.

5. Domuz gribi kafası kabil, ilaçlara duyduğum umumi güvensizlik olanaklı, amma hangi ant azıcık iyileşsem bunun greyfurt suyundan olduğunu düşünüyorum. Dayan arkadaş! Dayan greyfurda!

Huzurlarınızdan çekiliyor, yatağıma dönüyorum.”

Bir Cevap Yazın